“அனைத்துலக காணாமற்போனோர் நாள்” (International Day of the Disappeared) என்பது உலகம் முழுவதும் ஆகஸ்ட் 30 அன்று அனுசரிக்கப்படும் மிக முக்கியமான மனித உரிமை நாள்.
அனைத்துலக
காணாமற்போனோர் நாள்
காணாமற்போனோர் என்பது
- போர்கள்,
- அரசியல் மோதல்கள்,
- கடத்தல்கள்,
- சட்டவிரோத காவல்,
- மனித உரிமை மீறல்கள்
போன்ற
சூழல்களில் திடீரென காணாமல் போனவர்கள். அவர்களின் குடும்பங்கள் “என்ன நடந்தது?” என்ற பதிலை ஆண்டுகள் கடந்தும் பெற முடியாமல் தவிக்கின்றனர்.
இந்த நாளை International Committee of the Red Cross
(ICRC) மற்றும் பல மனித உரிமை அமைப்புகள் முன்னெடுத்து வருகின்றன.
ஏன் இந்த நாள்
முக்கியம்?
- காணாமற்போனோரின் உயிர், பாதுகாப்பு, அடையாளம் குறித்து உலக
கவனம் ஈர்க்க
- குடும்பங்களுக்கு உண்மை அறியும் உரிமை (Right to Truth) வலியுறுத்த
- அரசுகள் மீது விசாரணை, தகவல் வெளியீடு, பொறுப்பு ஆகியவற்றை
கோர
- மனித உரிமை மீறல்களைத் தடுக்கும் சட்டங்களை
வலுப்படுத்த
யார் யார்
இதில் அடங்குவர்?
- போர்/உள்நாட்டுப் போர் காலத்தில் காணாமல் போன
பொதுமக்கள்
- அரசியல் கைதிகள்
- கடத்தப்பட்டவர்கள்
- எல்லை தாண்டும் போது காணாமல் போன அகதிகள்
- மனிதக் கடத்தல் பாதிப்புக்குள்ளானவர்கள்
இந்த நாளின்
வரலாறு
- 1980களில் லத்தீன் அமெரிக்காவில் நடந்த
அரசியல் காணாமற்போனோர் சம்பவங்கள் உலக கவனத்தை ஈர்த்தன.
- பின்னர் ICRC மற்றும் மனித உரிமை அமைப்புகள் இணைந்து ஆகஸ்ட் 30 ஐ சர்வதேச நாளாக அறிவித்தன.
“காணாமற்போனோரின் குடும்பங்களுக்கு உண்மை தேவை; மனிதத்தன்மைக்கு
பொறுப்பு தேவை.”
இலங்கை தமிழர்கள் – காணாமற்போனவர்கள்
- மனித உரிமை வரலாற்றின் மிக வேதனையான அத்தியாயம்
- இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் (1983–2009) காலத்தில், ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் காணாமற்போனவர்களாக பதிவாகியுள்ளனர். போர்
முடிந்த பின்பும், காணாமற்போனோரின் எண்ணிக்கை
குறையவில்லை; மாறாக, போருக்குப்
பிந்தைய காணாமற்போனோர் (Post-war disappearances) எனும்
புதிய பிரிவு உருவானது.
காணாமற்போனோர் என்றால் யார்?
- கைது செய்யப்பட்டு குடும்பத்துக்கு தகவல்
தரப்படாதவர்கள்
- இராணுவ/பாதுகாப்பு படையினரால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டு
திரும்பாதவர்கள்
- போர் காலத்தில் தஞ்சம் தேடி சென்றபோது காணாமல்
போனவர்கள்
- கடத்தல், விசாரணை, ரகசிய சிறை போன்ற சூழல்களில்
மறைந்தவர்கள்
- 2009 மே மாதத்தில் முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில்
சரணடைந்த பின்னும் திரும்பாதவர்கள்
எண்ணிக்கை (அதிகாரப்பூர்வ/சர்வதேச அமைப்புகள் கூறுவது)
- ICRC (International Committee of the Red Cross): இலங்கையில் 16,000+ காணாமற்போனோர் வழக்குகள்
பதிவு.
- இதில் பெரும்பாலானோர் தமிழர்கள் என மனித உரிமை
அமைப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன.
- UN Working Group on Enforced Disappearances: இலங்கை உலகில் அதிக காணாமற்போனோர் உள்ள நாடுகளில் ஒன்றாக
பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
- (குறிப்பு: அரசியல் காரணங்களால் சரியான
எண்ணிக்கை இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.)
முக்கிய காலப்பகுதிகள்
A. 1980–1990: ஆரம்ப அரசியல் காணாமற்போனோர்- வடக்கு–கிழக்கு பகுதிகளில் இராணுவ நடவடிக்கைகள்
- இளைஞர்கள், மாணவர்கள், பொதுமக்கள் காணாமல் போன சம்பவங்கள்
- ஜாஃப்னா, வவுனியா, மட்டக்களப்பு, திருகோணமலை
பகுதிகளில் அதிக காணாமற்போனோர்
- “White Van Abductions” என அழைக்கப்பட்ட
கடத்தல்கள்
- சரணடைந்தவர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோர் திரும்பவில்லை
- முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் குடும்பத்தினரிடம் இருந்து
பிரிக்கப்பட்டவர்கள்
- விசாரணைக்காக அழைத்துச் செல்லப்பட்டு திரும்பாதவர்கள்
- அரசியல்
செயற்பாட்டாளர்கள், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள்
குடும்பங்களின் நிலை
காணாமற்போனோரின் குடும்பங்கள் இன்று வரை
- உண்மை அறியும்
உரிமை (Right to Truth)
- நீதிக்கான உரிமை (Right to Justice)
- பொறுப்புக்கூறல் (Accountability) எனும் அடிப்படை மனித
உரிமைகளை கோரிக்கையாக முன்வைத்து வருகின்றனர்.
- பல தாய்மார்கள், குறிப்பாக முள்ளிவாய்க்கால்
தாய்மார்கள்,
- சாலையோர
போராட்டங்கள்
- அமைதியான
உண்ணாவிரதங்கள்
- சர்வதேச
அமைப்புகளுக்கு மனு என தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர்.
- UN Human Rights
Council பல தீர்மானங்களில் காணாமற்போனோர் விசாரணை அவசியம் என
வலியுறுத்தியுள்ளது.
- ICRC காணாமற்போனோர்
குடும்பங்களுக்கு மனநல, சட்ட உதவி வழங்குகிறது.
- Amnesty International,
Human Rights Watch போன்ற அமைப்புகள் தொடர்ந்து அறிக்கைகள்
வெளியிட்டு வருகின்றன.
“காணாமற்போனோரின் பெயர்கள் மறைந்தாலும், அவர்களைத்
தேடும் தாய்மார்களின் குரல் உலகம் முழுவதும் ஒலிக்கிறது.”

