Tamil

  2029‑இல் மகளிர் இடஒதுக்கீடு: காலத்தின் கட்டாயம் இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் முக்கியமான மாற்றத்திற்கான பாதை மீண்டும் திறக்கப்பட்டுள்ளது. 2023‑ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட மகளிர் இடஒதுக்கீட்டு சட்டம், முதலில் மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் தொகுதி மறுசீரமைப்புக்குப் பிறகே அமலுக்கு வரும் என நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. இதனால், 2034‑க்குப் பிறகே இடஒதுக்கீடு நடைமுறைக்கு வரும் என்ற நிலை உருவானது. ஆனால், மத்திய அரசு இந்த காலவரிசையை மாற்றி, 2029‑ஆம் ஆண்டிலேயே மகளிர் இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்தும் முடிவை எடுத்துள்ளது . இதற்கான அரசமைப்புச் சட்டத் திருத்த மசோதாக்கள் மற்றும் மக்களவைத் தொகுதிகளை 543‑இல் இருந்து 816‑ஆக  (33%) உயர்த்தும் சட்ட மாற்றங்கள் குறித்து விவாதிக்க, ஏப்ரல் 16 முதல் மூன்று நாள் சிறப்பு அமர்வு நடத்தப்பட உள்ளது. மகளிர் முன்னேற்றம் — சமூக முன்னேற்றத்தின் அடித்தளம் பல்வேறு கட்சிகளின் தலைவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், பிரதமர் மோடி, பெண்களின் பங்கேற்பு எந்த சமூகத்திற்கும் வளர்ச்சியின் முக்கிய அடித்தளம் என குறிப்பிட்டுள்ளார். விண்வெளி முதல் விளையாட்டு வரை, ஆயுதப...

  சர் பேட்ரிக் மேன்சன்: கொசுக்கள் மூலம் நோய் பரவுவதைக் கண்டறிந்த மருத்துவ மேதை 000   Sir Patrick Manson: The medical genius who discovered that diseases spread through mosquitoes! Sir Patrick Manson  GCMG FRS (3 October 1844 – 9 April 1922) was a Scottish physician who made important discoveries in parasitology, and was a founder of the field of tropical medicine. மருத்துவ உலகில் ‘ வெப்பமண்டல மருத்துவத்தின் தந்தை’ ( Father of Tropical Medicine) என்று போற்றப்படும் சர் பேட்ரிக் மேன்சன் அவர்களின் நினைவு தினம் (ஏப்ரல் 9). வெப்பமண்டல நாடுகளில் பரவும் நோய்களின் காரணங்கள் , பரவல் வழிகள் , தடுப்பு முறைகள் ஆகியவற்றை அறிவியல் ரீதியாக ஆராய்ந்து உலகிற்கு புதிய பாதையை காட்டியவர். கல்வியும் பணியும்  அபர்டீன் பல்கலைக்கழகத்தில் சிகிச்சை முதுநிலை ( Master of Surgery) , மருத்துவ டாக்டர் ( Doctor of Medicine) மற்றும் சட்ட டாக்டர் ( Doctor of Law) பட்டங்களைப் பெற்றார். அவரது மருத்துவப் பணிக்காலம் சீனாவின் மெயின்லாந்து , ஹாங்காங் , தைவான் ...

  ⚔️ பதிற்றுப் பத்து சேரர்கள்  ⚔️ கடல் கரை தாண்டி சென்று காற்றின் மார்பில் கொடி நாட்டி, கடந்த காலம் முழுவதும் ஒலித்த கம்பீரப் பெயர் — சேரர் பெருமக்கள். பதிற்றுப் பத்து பாடல்களில் பாரினில் பெருமை பொங்க, பழந்தமிழின் பக்கங்களில் பரம்பரை வீரர் நிற்கின்றார். முந்நீர் நாவாய் கடல்களை முதலிடமாகக் கொண்டவர்கள், மூவெழு நாடும் வணங்கிய மூத்த அரசர் சேரர். படகின் நெஞ்சில் பாய்ந்த காற்றை படையெடுப்பாக மாற்றியவர்கள், பாறை போல உறுதியுடன் பரம்பரை காத்த வீரர்கள். பெருங்கடல் எல்லை என்றாலும் அவர்க்கது ஒரு பாதை மட்டும்; பெருமை என்றால் சேரர் என்றே பழந்தமிழ் சொன்னது நெஞ்சம். பதிற்றுப் பத்து பாடல்களில் புகழ் பொங்கும் சேரர் வரிசை, போரின் மேளம் முழங்கினாலும் பொறுமை நெறி காத்த அரசர். கடல் கடந்த சிகை கொற்றன் காலத்தின் குரல் இன்னும் வாழும்; கடந்த காலம் காற்றில் கூட சேரர் பெருமை இன்றும் ஒலிக்கும்.

  🌴 தென்னை மரம்  கடற்காற்றின் கையில் ஆடும் கம்பீரமான பசுமை வீரன், காலம் (பருவ) எத்தனை மாறினாலும் குனியாத நிமிர்ந்த நெஞ்சம் — அதுதான் தென்னை மரம். வெயிலின் வெப்பம் வந்தாலும் விரித்த இலைகள் நிழல் தரும், மழை மேகம் சூழ்ந்தாலும் மண்ணுக்கு வாழ்வு ஊற்றும். தண்ணீர் துளி தேடி நின்று தரையைத் தாங்கும் வேர்கள் போல, தாயின் கரம் போல காக்கும் தென்னையின் நெஞ்சம் ஆழம். பழம் கொடுத்து பசியை தீர்க்கும், தென்னைத் தண்ணீர் தாகம் போக்கும், இலைகள் வீடு கட்ட உதவும், நார் நெசவு வாழ்வை நிமிர்க்கும். கொம்பும் காயும் இலைகளும் கூட கொடையாய் அளிக்கும் மரபு அது; கொடுத்துக் கொண்டே வாழும் தன்மை தமிழரின் உயிர் அதில் தங்கும். காற்றோடு ஆடும் அதன் நிழலில் கதைகள் பிறக்கும், கனவுகள் மலரும்; கடற்கரைப் பாதையில் நின்று காலத்தைக் காப்பவன் தென்னை மரம். அன்னையைப் போல தென்னையைக் காப்போம்

  🌿 வாழை மரம்  நிலத்தின் நெஞ்சில் நின்று நிமிர்ந்து நிற்கும் பசுமை வீரன், நிழலும் நன்மையும் தந்து நெஞ்சை நெகிழ்க்கும் வாழை மரம். மழை வந்தால் மெல்ல சிரிக்கும், காற்று வந்தால் கையை நீட்டும், சூரியன் வந்தால் தன் இலைகளால் சாயல் தந்து காக்கும் தோழன். அம்மாவின் அன்பைப் போல அளவில்லா கொடை தரும், அப்பாவின் கரம் போல அடைக்கலம் தரும். பூ பழம் கொடுத்து பசியை தீர்க்கும், இலை கொடுத்து உணவை உயர்த்தும், தண்டு கொடுத்து வீடு கட்டும், நார் கொடுத்து பூவினை ஒன்று சேர்க்கும்

  🌿 புளியம்பழம்  காட்டின் நிழல் தழுவும் கிளையில் கண்ணை கவரும் பழம் ஒன்று, கசப்பும் இனிப்பும் கலந்த சுவையில் காதல் போலே மாறும் நொடி நொடி — அதுதான் புளியம்பழம். சிறு பிள்ளை நாட்களில் சிற்றூர்களின் சுவை அது, சிறு கையில் பிடித்துக் கொண்டு சிரிப்பை வரவைக்கும் ருசி அது. கல்லூரி வாசலில் கூட காதல் முளைக்கும் நேரத்தில், கையில் புளியம்பழம் இருந்தால் கண்கள் கூட இனிக்கும். அம்மா கையில் சாம்பார் பொங்கும், அப்பா கையில் புளி பிசையும், ஒரு சிறு புளியம்பழம் போதும் — வீட்டின் வாசம் மாறும். கசப்பு கொஞ்சம், இனிப்பு கொஞ்சம், வாழ்க்கை போலே சுவை மாறும்; நாக்கில் உருகும் அந்த ருசியில் நினைவுகள் மட்டும் நிலைத்திருக்கும். புளியம்பழம் — ஒரு பழம் அல்ல, ஒரு பிள்ளைநேரம்; ஒரு சுவை அல்ல, ஒரு நினைவு; ஒரு ருசி அல்ல, ஒரு வாழ்க்கை.