தமிழிசை

 தமிழிசை 

தமிழிசையின் தொன்மை, பண், சுரம், இசை மரபு, தேவாரம், சிலப்பதிகாரம், புறநானூறு, சங்ககால இசை, கருவிகள், இராகங்கள் ஆகியவற்றை மிக ஆழமாக பார்ப்போம். 

1. தமிழிசையின் தொன்மை – அகநானூறு சான்றுகள்

தமிழிசை என்பது முதன் முதலில் முதலில் அகநானூற்றில் வரும் நாகையார் பாடலை மேற்கோள் காட்டுகிறது. அதில் பண் (இசை) மக்கள் வாழ்வோடு கலந்திருந்தது, இசை இன்பம், புதுமை, மகிழ்ச்சி தரும் வாழ்க்கைச் சுவை என விளக்கப்படுகிறது.

“நல்லிசை நிறுத்த நயவறு பனுவல்…” (அகம் 352)

தமிழிசை வரலாற்றை ஐந்து கால கட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம்.

• சங்க காலம் (கிமு 500+ - கிபி 300)
• சமணர் காலம் (கிபி 300 - கிபி 600)
• பக்தி காலம் (நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள்)
• இடைக் காலம் (விஜயநகரப் பேரரசு, தெலுங்கு கீர்த்தனைகள்)
• தற்காலம்

2. சமயத்துறையில் இசையின் பங்கு – தேவாரம்

தமிழர்கள் இசையை இறைவனின் அருளாக கருதி வழிபட்டனர். தேவார நால்வர்கள் பாடிய பண்ணிசை

• இறைவனை மகிழ்வித்தது
• மக்களிடையே பக்தி உணர்வை பரப்பியது

தமிழிசை சமயம் + இலக்கியம் + வாழ்க்கை ஆகியவற்றை இணைத்தது.

3. உலகத் தமிழர்கள் – மொழி & மரபு பாதுகாப்பு

136 நாடுகளில் வாழும் தமிழர்கள் தமிழ்ச் சங்கங்கள் மூலம் தமிழ் விழாக்கள், இலக்கிய நிகழ்ச்சிகள் நடத்தி தமிழ் மரபை உயிர்ப்புடன் தக்கவைத்துள்ளனர்.

4. இசைத்தமிழின் தனித்தன்மை

தமிழ் மொழி இசையோடு வழங்கப்படும் மொழி. இசை பல வடிவங்களில் இருந்தது:

• நாட்டுப்புற இசை
• கர்நாடக இசை
• மேற்கத்திய இசை
• சினிமா இசை
• பக்தி இசை

இவை அனைத்தும் இராகம் (பண்) அடிப்படையில் அமைந்தவை.

5. பண் = இராகம் (தமிழிசையின் அடிப்படை)

பண் யாழிலிருந்து பிறந்தது. தமிழிசையில்:

• நாற்பெரும் பண்ணை
• ஏழ்பெரும் பாலைகள்
• பன்னிரு பாலைகள்
• 103 பண்புகள்
• 11,991 ஆதியிசைகள் என மிகப் பெரிய இசை மரபு இருந்தது.

பாணர், பாடினி எனும் விறலியர்கள்  என்பவர்கள் தமிழர்களின் பழந்தமிழ் சமூகத்தில் வாழ்ந்த இசை மற்றும் பாட்டுத் திறமை கொண்ட கலைஞர்கள் ஆவர். 

முக்கியச் சிறப்புகள்:

• பண் இசைத்தல்: 'பண்' (இசை) அமைத்துப் பாடுவதாலும், பாடல்களை இயற்றுவதாலும் இவர்கள் பாணர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். 
• இசைக் கருவிகள்: இவர்கள் யாழ் (சிறுபாழ், பெரும்பாழ், சீறியாழ், பேரியாழ் போன்ற நரம்புக் கருவிகள்) போன்ற வாத்தியங்களை இசைப்பதில் வல்லவர்கள். 
• பெண்பாலர்கள்: பாணர் மரபில் உள்ள பெண்பாலர்களை விறலியர் அல்லது பாடினி என்று அழைத்தனர். 
• சங்க காலப் பங்கு: மன்னர்கள் மற்றும் வள்ளல்களிடம் சென்று பரிசுகள் பெறுவதற்காக அவர்களின் புகழைப் பாடி ஊர் ஊராகச் சென்று வாழ்ந்தனர். புறநானூறு போன்ற சங்க இலக்கியங்களில் இவர்களின் வறுமையும் செம்மையும் பற்றிக் குறிப்புகள் உள்ளன
• பக்தி இலக்கியம்: பிற்காலத்தில் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர், திருப்பாணாழ்வார் போன்றவர்கள் பக்தி இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு முக்கியப் பங்காற்றினர். 

 

6. ஏழு சுரங்கள் – இயற்கையிலிருந்து பிறந்த இசை

பழந்தமிழர் ஏழு சுரங்களை இயற்கை ஒலிகளிலிருந்து எடுத்தனர்:

இயற்கை ஒலி	தமிழ்ச் சுரம்	இன்றைய சுரம்
வண்டின் ரீங்காரம்	குரல்	ச
கிளியின் மிழற்றல்	துத்தம்	ரி
குதிரையின் கனைத்தல்	கைக்கிளை	க
யானையின் பிளிறல்	உழை	ம
மயிலின் அகவல்	இளி	ப
பசுவின் கதறல்	விளரி	த
ஆட்டின் கத்தல்	தாரம்	நி

 

“வேண்டிய வண்டும் மாண்டகு கிளியும்…” – பிங்கல நிகண்டு

இது தமிழிசை இயற்கை + மனிதன் + இசை ஒன்றிணைந்த மரபு என்பதை காட்டுகிறது.

7. ஏழ்பெரும் பாலைகள் – நிலத்தோடு இசை இணைப்பு

தமிழகத்தின் நானிலப் பகுப்புக்கு (முல்லை, குறிஞ்சி, மருதம், நெய்தல்) ஒவ்வொரு பண் இருந்தது:

• செம்பாலை
• படுமலைப்பாலை
• கோடிப்பாலை
• விளரிப்பாலை மேலும் செவ்வழிப்பாலை, அரும்பாலை, மேற்செம்பாலை சேர்ந்து ஏழ்பெரும் பாலைகள்.

8. சிலப்பதிகாரம் – தமிழிசையின் பெரும் சான்று

சிலப்பதிகாரம் இல்லையெனில் தமிழிசையின் தொன்மை நிரூபிக்க முடியாது என ஆசிரியர்கள் உரைக்கின்றனர்.

“குழலினும் யாழினும் குரல் முதல் ஏழும்…” – சிலம்பு

"குழல் இனிது யாழினது என்பர்" - திருக்குறள் 

9. இசைக்கருவிகள் – யாழ், குழல், முழவு

தமிழிசையின் மூன்று அடிப்படை கருவிகள்:

• யாழ் (நரம்புக்கருவி)
• குழல் (துளைக்கருவி)
• முழவு (தோற்கருவி)

இவை அனைத்தும் தமிழ் பெயர்கள் கொண்டவை; தமிழிசையின் தனித்தன்மையை காட்டுகின்றன.

10. இசை = வாழ்க்கை

இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ், நாடகத் தமிழ் என்பதில் இசைத்தமிழ் தமிழர் வாழ்வில் அன்றாடம் நடக்கும் வாழ்வியலில் ஒன்றாக விளங்கிற்று. 

• இதயத்தின் லப்-டப் ஓசை
• காற்றின் இசை
• கடலலை ஓசை, நதி நீர் ஓசை, மலையருவி ஓசை  
• பெண்களின் வளையல், கொலுசு ஓசை
• பறவைகளின் குரல்
• மரங்களின் அசைவு சத்தங்கள் 

இவை அனைத்தும் இயற்கை இசை.

11. தமிழிசை = உலகின் முதல் இசை

சிந்துவெளி அகழ்வாராய்ச்சி, மொகஞ்சதாரோ நடனப் பெண், அரப்பா இசை மரபு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தமிழிசை 10,000–20,000 ஆண்டுகள் பழமையானது.

12. தேவாரம் & பண்ணிசை – ஆன்மீக இசை

தேவாரம், திருமுறை, திருப்புகழ் ஆகியவை தமிழிசையை பண்களால் உயர்த்தின. ஒவ்வொரு நேரத்திற்கும் தனிப்பண்:

• விடிகாலைக்கு மருதப்பண்
• மாலைக்குச் செவ்வழிப்பண்
• நடுநிசிக்கு யாம யாழ்
• வீர மரணத்திற்கு விளரிப்பண்
• தாய்மார்களுக்கு செவ்வழிப்பண்

13. பஞ்சமரபு – இசை & ஐம்பூதங்கள்

இசை ஒலி மட்டும் அல்ல; ஐம்பூதங்களோடு தொடர்புடையது என பஞ்சமரபு கூறுகிறது.

14. தமிழிசை குறித்து முக்கிய கருத்து

• தமிழிசை 20,000 ஆண்டு வரலாறு கொண்டதாக இருக்கலாம். (ஏனெனில் பூம்புகார் கடலாய்வு 15,000 ஆண்டுகள் வரலாற்றின் அடிப்படையில்) 
• பண் = தமிழிசையின் அடிப்படை
• ‘சரிகமபதநி’ என்பது தமிழிசையின் குறியீடு
• இராகங்கள் தமிழிசையிலிருந்து உருவானவை
• ஓதுவார்கள் பண்ணைத் தமிழ் மூலமாகப் பாட வேண்டும்
• தமிழிசையை மீட்டெடுக்கும் முயற்சி அவசியம்

 தமிழிசையின் வரலாற்று வளர்ச்சி – வீழ்ச்சி – இருண்டகாலங்கள்

சங்க காலம் – தமிழிசையின் பொற்காலம்

• சங்க காலம் (கிமு 300 – கிபி 300) தமிழிசையின் உச்சக்கட்ட வளர்ச்சி காலம்.
• அகநானூறு, புறநானூறு, நற்றிணை, குறுந்தொகை போன்ற நூல்களில் பண், யாழ், குழல், முழவு, இசை மரபுகள் மிகத் தெளிவாகக் காணப்படுகின்றன.
• இசை மக்கள் வாழ்க்கை, இயற்கை, சமயம், இலக்கியம் அனைத்திலும் கலந்து இருந்தது.

இது தமிழிசையின் முதல் பொற்காலம்.

சமணர் செல்வாக்கு – தமிழிசையின் முதல் இருண்டகாலம்

• கிபி 3–7ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமணர் தமிழ்நாட்டில் செல்வாக்கு பெற்றனர்.
• சமணர் இசையை எதிர்த்தனர் (அவர்கள் துறவறம், அமைதி, தியானம் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தினர்).
• இதனால்:
• கோயில் இசை குறைந்தது
• பண்ணிசை நலிவுற்றது
• இசைக்கருவிகள் பயன்பாடு குறைந்தது

இதுவே தமிழிசையின் முதல் இருண்டகாலம்.

 கிபி 7–9ஆம் நூற்றாண்டு – தமிழ்ப் பக்தி இயக்கம் (இசையின் மறுமலர்ச்சி)

• நாயன்மார்கள் (தேவாரம்)
• ஆழ்வார்கள் (திருவாய்மொழி, பிரபந்தங்கள்)

இவர்கள் இசையுடன் கூடிய பாடல்களை உருவாக்கினர்.

• தேவாரம் = பண்ணிசை + பக்தி
• பிரபந்தங்கள் = இசை + இலக்கியம்

இதனால்:

• கோயில் இசை மீண்டும் வளர்ச்சி பெற்றது
• பண்ணிசை மீண்டும் உயிர்ப்பெற்றது

 இது தமிழிசையின் இரண்டாம் பொற்காலம் எனலாம்.

கிபி 14ஆம் நூற்றாண்டு – டெல்லி சுல்தான்கள் ஆட்சி (இரண்டாம் இருண்டகாலம்)

• டெல்லி சுல்தான்கள் தமிழகத்தை ஆக்கிரமித்தனர்.
• அப்போது:
• கோயில்கள் சேதமடைந்தன
• கோயில் இசை, யாழ், குழல், ஓதுவார் மரபுகள் பாதிக்கப்பட்டன
• கலைஞர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழந்தனர்

இதுவே தமிழிசையின் இரண்டாம் இருண்டகாலம்.

விஜயநகர ஆட்சி – தெலுங்கு இசை செல்வாக்கு

• டெல்லி சுல்தான்கள் பின் விஜயநகர அரசர்கள் ஆட்சி செய்தனர்.
• அவர்கள்:
• கோயில்களுக்கு ஆதரவு தந்தனர்
• ஆனால் தமிழிசைக்கு ஆதரவு தரவில்லை
• மாற்றாக தெலுங்கு மொழி, தெலுங்கு இசை வளர்ச்சி பெற்றது

இதனால்:

• தமிழிசை அரண்மனை இசை வட்டாரத்தில் இருந்து நீக்கப்பட்டது
• பண்ணிசை மரபுகள் குறைந்தன

16ஆம் நூற்றாண்டு – கர்நாடக இசை உருவாக்கம்

• தமிழிசையின் பல நுணுக்கங்கள், பண்ணிசை, சுர அமைப்புகள் கர்நாடக இசையில் இணைக்கப்பட்டன.
• கர்நாடக இசை:
• தெலுங்கு + கன்னட + தமிழ் இசை மரபுகளின் கலவையாக உருவானது.
• இதனால்:
• தமிழிசை தனித்த மரபாகத் தொடர முடியாமல்
• கர்நாடக இசைக்குள் உள்வாங்கப்பட்டு போனது.

தமிழிசை நீண்ட காலம் தேக்க நிலையில் இருந்தது.

20ஆம் நூற்றாண்டு – தமிழிசை இயக்கம்

• 1930–1950 காலத்தில் தமிழிசை சங்கம் உருவானது.
• தமிழிசையை மீண்டும்:
• ஆய்வு செய்தனர்
• மேடைகளில் பாடத் தொடங்கினர்
• பண்ணிசை, யாழ், தமிழிசை மரபுகளை மீட்டெடுத்தனர்
• அரசர் அண்ணாமலை தமிழிசையை வளர்த்தார்

தமிழிசை மீண்டும் உயிர்ப்பெற்றது.

 

காலம்	நிலை	காரணம்
சங்க காலம்	பொற்காலம்	பண்ணிசை, யாழ், இயற்கை இசை
சமணர் காலம்	முதல் இருண்டகாலம்	இசை எதிர்ப்பு
பக்தி இயக்கம்	மறுமலர்ச்சி	தேவாரம், பிரபந்தங்கள்
டெல்லி சுல்தான்கள்	இரண்டாம் இருண்டகாலம்	கோயில் அழிவு
விஜயநகரம்	நலிவு	தெலுங்கு இசை ஆதரவு
16ஆம் நூற்றாண்டு	கர்நாடக இசை உருவாக்கம்	தமிழிசை உள்வாங்கப்பட்டது
20ஆம் நூற்றாண்டு	மீளுருவாக்கம்	தமிழிசை இயக்கம்

தமிழசை என்பது தமிழர்களின் வாழ்க்கை பிறப்பு முதல் மரணம் வரை இசையால் சூழப்பட்டிருக்கிறது. ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும், ஒவ்வொரு உணர்விற்கும், ஒவ்வொரு நிகழ்விற்கும் தமிழர்கள் தனித்துவமான பாடல் மரபை உருவாக்கியுள்ளனர்.

1. கருவில் இருக்கும் குழந்தைக்கு — நலுங்குப் பாடல்

• தாயின் வயிற்றில் குழந்தை உருவாகும் காலத்திலேயே நலுங்குப் பாடல் பாடும் மரபு இருந்தது.
• இது குழந்தை நலமாக வளர வேண்டும் என்ற ஆசீர்வாதப் பாடல்.

2. பிறந்த குழந்தைக்கு — தாலாட்டு

• குழந்தை பிறந்தவுடன் தாலாட்டு பாடி தூங்க வைப்பது தமிழர் இல்லங்களில் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக தொடரும் மரபு.
• தாலாட்டு = அன்பு + பாதுகாப்பு + ஆசீர்வாதம்.

3. சிறுவர்களுக்கு — நிலாப்பாடல்

• நிலவைக் காட்டி குழந்தைகளுக்கு பாடப்படும் பாடல்கள்.
• பாரதியாரின் “பாப்பா பாடல்” இதன் சிறந்த உதாரணம்.
• இது குழந்தையின் கற்பனை, மொழி, உணர்ச்சி வளர்ச்சிக்கு உதவியது.

4. இளமைப் பருவத்தில் — வீரப்பாடல் & காதல் பாடல்

• இளமைக்காலத்தில்:
• வீரப்பாடல்கள் (துணிவு, தைரியம், போர்மரபு)
• காதல் பாடல்கள் (அகப்பாடல்கள், சங்க இலக்கியம்)
• இவை இளையோரின் மனநிலையை பிரதிபலித்தன.

5. திருமணத்தில் — திருமணப் பாட்டு

• திருமண விழாவில்:
• மணமக்களை வாழ்த்தும் பாடல்கள்
• குடும்ப இணைப்பை கொண்டாடும் பாடல்கள்
• இது சமூக ஒற்றுமை மற்றும் குடும்ப மரபு காட்டும் இசை.

6. மரணத்தில் — ஒப்பாரிப் பாட்டு

• ஒருவர் உயிர் துறந்தபின் ஒப்பாரி பாடி துயரத்தை வெளிப்படுத்தும் மரபு.
• இது துயரத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் உணர்ச்சி இசை.

தமிழர்களின் வாழ்க்கை முழுவதும் — கருவில் இருந்து கல்லறை வரை ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும், ஒவ்வொரு உணர்விற்கும் ஒரு தமிழ்ப் பாடல் இருந்தது.

இது தமிழர் இசை மரபின் ஆழம், பரவல், மனிதநேயம், பண்பாட்டு செழிப்பு எல்லாவற்றையும் காட்டுகிறது.

புறநானூறு

 

புறநானூறு 150 

புறநானூறு 150-வது பாடலை வன்பரணர் பாடியுள்ளார். பாடப்பட்டவன் கண்டீரக் கோப்பெரு நள்ளி (தோட்டிமலை அல்லது நளிமலை மன்னன்) ஆவார். 

பாடல் தகவல்கள்:

• பாடியவர்: வன்பரணர்
• பாடப்பட்டோன்: கண்டீரக் கோப்பெரு நள்ளி
• திணை: பாடாண் திணை
• துரை: பரிசில் 

கூதிர்ப் பருந்தின் இருஞ் சிறகு அன்ன
பாறிய சிதாரேன், பலவுமுதல் பொருந்தித்
தன்னும் உள்ளேன், பிறிதுபுலம் படர்ந்த என்
உயங்குபடர் வருத்தமும் உலைவும் நோக்கி

 மான்கணம் தொலைச்சிய குருதியங் கழற்கால்
வான்கதிர்த் திருமணி விளங்கும் சென்னிச்
செல்வத் தோன்றல், ஓர் வல்வில் வேட்டுவன்
தொழுதனென் எழுவேற் கைகவித்து இரீஇ
இழுதின் அன்ன வால்நிணக் கொழுங்குறை

கான்அதர் மயங்கிய இளையர் வல்லே
தாம்வந்து எய்தா அளவை, ஒய்யெனத்
தான்ஞெலி தீயின் விரைவனன் சுட்டு, ‘நின்
இரும்பேர் ஒக்கலொடு தின்ம்’ எனத் தருதலின்
அமிழ்தின் மிசைந்து, காய்பசி நீங்கி

நல்மரன் நளிய நறுந்தண் சாரல்
கல்மிசை அருவி தண்ணெனப் பருகி
விடுத்தல் தொடங்கினேன் ஆக, வல்லே
“பெறுதற் கரிய வீறுசால் நன்கலம்
பிறிதொன்று இல்லை; காட்டு நாட்டோம்” என

மார்பிற் பூண்ட வயங்குகாழ் ஆரம்
மடைசெறி முன்கை கடகமொடு ஈத்தனன்
‘எந்நா டோ?’ என, நாடும் சொல்லான்;
‘யாரீ ரோ!’ எனப், பேரும் சொல்லான்:
பிறர்பிறர் கூற வழிக்கேட் டிசினே;

இரும்பு புனைந்து இயற்றாப் பெரும்பெயர்த் தோட்டி
அம்மலை காக்கும் அணிநெடுங் குன்றின்
பளிங்கு வகுத் தன்ன தீநீர்
நளிமலை நாடன் நள்ளிஅவன் எனவே.

பாடலின் சூழல் மற்றும் பொருள்:

• குளிர்காலத்தில் பருந்தின் இறகு போல கிழிந்துபோன பழைய ஆடையை அணிந்திருந்த புலவர் வன்பரணர், வறுமையாலும் நீண்ட பயணத்தாலும் மிகுந்த களைப்புடன் பலா மரத்தின் அடியில் அமர்ந்திருந்தார். 
• அப்போது, மான் கூட்டத்தை வேட்டையாடிவிட்டு, குருதி படிந்த கால்களுடனும், தலையில் ஒளிரும் மணியுடன் கூடிய முடியுடனும், வில்லேந்திய ஒரு வேட்டுவ வடிவத்தில்தோன்றியவன் மன்னன் நள்ளி.
• புலவர் எழுந்து நின்றபோது, நள்ளி தன் கையால் அமருமாறு சைகை செய்தான். 
• தன் கையில் இருந்த தீக்கடைக் கோலால் தீ மூட்டி, வேட்டையாடி வந்த மானின் கறியைச் சுட்டு, "உங்கள் சுற்றத்தாரோடு சேர்ந்து உண்ணுங்கள்" என்று கூறி புலவருக்கு வழங்கினான். 
• அமிழ்தம் போன்ற அந்த உணவை உண்டு பசி தீர்ந்த பின்னர், அருகில் ஓடிய குளிர்ந்த நீரைப் பருகினர். 
• நள்ளி தன் பெயரையும் நாட்டையும் சொல்லாவிட்டாலும், அவன் அணிந்திருந்த வைர ஆரத்தையும் (மாலையையும்), கடகத்தையும் (வளையலையும்) பரிசாக வழங்கினான். பின்னர் ஊராரிடம் விசாரித்தே அவன் 'கண்டீரக் கோப்பெரு நள்ளி' என புலவர் அறிந்து கொண்டார்.

எளிய தமிழில் பாடல்

குளிர்காலக் காற்றில் பருந்துச் சிறகு
பறந்து விழுந்ததுபோல் கிழிந்த ஆடை
புலவர் உடலில் பிணைந்திருந்தது
பலா மரத்தடியில் தனிமை நிழலில்
பல ஊர்கள் அலைந்த களைப்பு தாங்கி
அமர்ந்திருந்தார் மனம் சோர்ந்து.

வல்வில் வேட்டுவன் நள்ளி வந்தான்
காலில் மானின் குருதி கறை தாங்கி
தலையில் மணிமகுடம் மின்னி
செல்வத் திருமகன் போலத் தோன்றினான்.

புலவர் எழுந்து கைகூப்பித் தொழுதார்
வேட்டுவன் கையால் அமரச் செய்தான்.
தீக்கடைக் கோலில் தீ மூட்டி
வெண்ணிறப் பதம் வருமாறு
மான்கறியை இதமாகச் சுட்டு
“உங்கள் சுற்றத்தாரோடு உண்ணுங்கள்”
என்று அன்போடு கொடுத்தான்.

அமிழ்தம் போலச் சுவை கொண்ட
அந்தக் கறி பசியை ஆற்றியது.
குளிர்ந்த நீர்நதியில் பருகி
பாதை தொடர்ந்தோம் நெஞ்சம் நிறைந்து.

“காட்டுநாட்டில் வாழும் நாங்கள்
அணிகலன் தருவதற்கு எம்மிடம் இல்லை”
என்று சொல்லி நள்ளி
தன் மார்பிலிருந்த வயிரமாலையும்
கையிலிருந்த கடகத்தையும்
கழற்றி எங்களுக்குக் கொடுத்தான்.

“எந்த நாட்டுக்காரன்?” கேட்டோம்
அவன் சொல்லவில்லை.
“யார்?” கேட்டோம்
அவன் பெயரையும் சொல்லவில்லை.
மர்ம நிழல் போல மறைந்தான்.

பின்னர் வழியில் சந்தித்தோரிடம்
அவனைப் பற்றித் தெரிந்தோம்—
அவன் தோட்டிமலை அரசன் நள்ளி,
பளிங்கு நீர்நாட்டை ஆளும்
நளிமலையின் வீரன்.

10 Oct உலக மரண தண்டனை எதிர்ப்பு தினம்

 10 அக்டோபர் — உலக மரண தண்டனை எதிர்ப்பு தினம் 
(World Day Against the Death Penalty) 

 மரண தண்டனையை உலகளவில் ஒழிக்க வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தும் ஒரு சர்வதேச மனித உரிமை நாள்.

உலக மரண தண்டனை எதிர்ப்பு தினம் — 

ஒவ்வொரு ஆண்டும் அக்டோபர் 10 அன்று உலகம் முழுவதும் இந்த நாள் அனுசரிக்கப்படுகிறது. இதன் நோக்கம்:

• மரண தண்டனையின் மனிதநேயமற்ற தன்மை குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துதல்

• உலக நாடுகளை மரண தண்டனையை ரத்து செய்ய ஊக்குவித்தல்

• மனித உரிமை, நீதித்துறை நியாயம், தவறான தீர்ப்புகளின் அபாயம் ஆகியவற்றை வலியுறுத்துதல்

• மரண தண்டனைக்கு மாற்றான நியாயமான தண்டனை முறைகளை முன்னிறுத்துதல்

 நிரபராதிகள்

• பல நாடுகளில் இன்னும் மரண தண்டனை நடைமுறையில் உள்ளது.

• தவறான தீர்ப்புகள் காரணமாக நிரபராதிகள் உயிரிழக்கும் அபாயம் உள்ளது.

• மரண தண்டனை குற்றத்தைத் தடுக்கும் உறுதியான ஆதாரம் இல்லை.

• மனித உரிமை அமைப்புகள் இதை அடிப்படை மனித உரிமை மீறல் எனக் கருதுகின்றன.

உலகளாவிய முயற்சிகள்

• ஐ.நா., அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் போன்ற அமைப்புகள் மரண தண்டனையை முழுமையாக ரத்து செய்ய உலக நாடுகளை அழைக்கின்றன.

• பல நாடுகள் கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் மரண தண்டனையை ரத்து செய்துள்ளன.

• சில நாடுகள் “மரண தண்டனை இல்லாத நாடுகள்” பட்டியலில் சேர முயற்சி செய்கின்றன.

முன்னாள் அட்டர்னி ஜெனரல் கே. பராசரன் — நூற்றாண்டை எட்டிய சட்ட மேதை

(அக். 9) முன்னாள் அட்டர்னி ஜெனரல் கே. பராசரன் அவர்களின் 100‑ஆவது பிறந்தநாள்

இந்திய சட்ட வரலாற்றில் தன்னிகரற்ற உயரத்தை எட்டியவர் கே. பராசரன். 1926 அக்டோபர் 9 அன்று ஸ்ரீரங்கத்தில் பிறந்த இவர், இன்று தனது 100‑ஆவது பிறந்தநாளை எட்டியுள்ள நிலையில், இந்திய நீதித்துறையின் ஒளிமிகு சின்னமாக திகழ்கிறார். சட்ட நெறிமுறைகளின் உச்சத்தை பிரதிபலிக்கும் இவரது வாழ்க்கை, ஒரு வழக்கறிஞரின் பயணம் எவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை அடைய முடியும் என்பதற்கான உயிர்ப்புள்ள உதாரணமாக உள்ளது.

சிறுவயது, கல்வி, சட்டப் பயணம்

ஸ்ரீரங்கத்தின் ஆன்மீக சூழலில் வளர்ந்த பராசரன், சிறுவயதிலிருந்தே வேதங்கள், தர்மசாஸ்திரம், நெறிமுறைகள் ஆகியவற்றில் ஆழ்ந்த ஈடுபாட்டைக் கொண்டிருந்தார். சட்டக் கல்வி முடித்த அவர், சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்காடத் தொடங்கி, தனது தெளிவான வாதம், அமைதியான குரல், ஆழமான சட்ட அறிவால் விரைவில் கவனத்தை ஈர்த்தார்.

அவரது சட்டப் பயணம் இந்திய உச்சநீதிமன்றம் வரை சென்றது. 70 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்காடிய அரிதான சட்ட மேதையாக அவர் திகழ்கிறார்.

அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் துருவ நட்சத்திரம்

பராசரன் அவர்கள் அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த அதிகாரம் கொண்ட நிபுணராக மதிக்கப்படுகிறார். அவரது வாதங்களில்:

• தெளிவு

• தர்க்கம்

• நெறிமுறை

• நீதியின் ஆழமான புரிதல் என்ற நான்கு தூண்கள் எப்போதும் பிரதிபலித்தன.

அவரது வாதம் நீதிமன்றத்தில் ஒலிக்கும்போது, அது ஒரு சட்டப் பாடமாகவே கருதப்பட்டது.

உயர்ந்த பதவிகள்

• இந்தியாவின் அட்டர்னி ஜெனரல் (1983–1986)

• சாலிசிட்டர் ஜெனரல் (1980–1983)

• ராஜ்யசபா உறுப்பினர் (1996–2002)

இந்த பதவிகள் அனைத்தும், அவரது சட்ட நிபுணத்துவத்திற்கான தேசிய அங்கீகாரங்களாகும்.

முக்கிய வழக்குகள்

கே. பராசரன் இந்திய சட்ட வரலாற்றில் மிகப் பெரிய வழக்குகளில் பங்கேற்றவர். அவற்றில் சில:

• அயோத்தியா வழக்கு — இந்து தரப்பின் முக்கிய சட்ட நிபுணர்

• நர்மதா அணை வழக்குகள்

• அடிப்படை உரிமைகள், மதச்சார்பின்மை, அரசியலமைப்பு விளக்கம் போன்ற துறைகளில் முக்கிய தீர்ப்புகள்

அவரது வாதங்கள் பல தீர்ப்புகளின் திசையை மாற்றியமைத்தன.

பெருமைகள்

• பத்மபூஷண் (2003)

• பத்மவிபூஷண் (2011)

• உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சங்கம் — வாழ்நாள் சாதனை விருது

• இந்திய சட்ட உலகில் “Pitamaha of the Indian Bar” என்ற பட்டம்

இந்த விருதுகள் அனைத்தும், அவரது சட்டப் பங்களிப்பின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

சிறப்பான தன்மைகள்

கே. பராசரன் அவர்களின் வாத முறை தனித்துவமானது. அவர்:

• நீதிமன்றத்தில் ஒருபோதும் குரலை உயர்த்தியதில்லை

• எப்போதும் அமைதியாக, தத்துவம் கலந்த வாதங்களை முன்வைத்தார்

• வேதங்கள், தர்மசாஸ்திரம், அரசியலமைப்பு — அனைத்திலும் ஆழ்ந்த அறிவு கொண்டவர்

• 90 வயதிற்குப் பிறகும் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்காடிய அரிதான சட்ட மேதை

அவரை பலர் “நடமாடும் மனித நூலகம்” என அழைத்தனர்.

நூற்றாண்டு — ஒரு வரலாற்று தருணம்

2026 அக்டோபர் 9 அன்று கே. பராசரன் அவர்கள் 100 வயதை எட்டியுள்ளார். இது இந்திய சட்ட வரலாற்றின் ஒரு பொற்காலத்தை கொண்டாடும் நாள்.

அவரது வாழ்க்கை:

• சட்ட நெறிமுறையின் உச்சமாக வாதாடினார்

• நீதியின் ஒளி மீது நம்பிக்கை கொண்டார்

• அரசியலமைப்பு பாதுகாப்பின் சின்னம் என நம்பிக்கை கொண்டார்

• வழக்கறிஞர்களுக்கான முன்மாதிரியாக திகழ்ந்தார்